INSPIRUJESZ NAS – „NAUCZYCIEL INSTALATORÓW”, ANDERS PARGELL!
2026-08-18
Anders Pargell od zawsze interesował się pracą z instalacjami. Początkowo marzył o tym, żeby zostać elektrykiem, ale ostatecznie jego droga zaprowadziła go do branży HVAC.
Przez dwanaście lat pracował jako instalator — aż do momentu, gdy ciało zaczęło domagać się przerwy. Barki, kolana, plecy… wszystko sygnalizowało, że potrzebna jest zmiana kierunku, zanim będzie za późno.
Na chwilę trafił do pracy z młodzieżą. To był krótki, ale intensywny etap, podczas którego zdarzyło mu się nawet zagrać w bilard z Aviciim. Wtedy jeszcze nie wiedział, że ten epizod otworzy mu drzwi do zupełnie nowej ścieżki.
W końcu Anders znalazł swoje miejsce w Järfälla Gymnasium. Został nauczycielem — i szybko odkrył, że to właśnie tutaj może połączyć doświadczenie instalatora z chęcią wspierania młodych ludzi. Od tego momentu jego historia potoczyła się tak, jak potoczyć się miała: stała się częścią opowieści o tym, jak rodzą się przyszli fachowcy HVAC.
Anders od początku miał jedno marzenie: podnieść poziom edukacji instalacyjnej. Kiedy pierwszy raz trafił do szkolnictwa, szybko zauważył coś, co go szczerze zaskoczyło. Branża HVAC jest techniczna, wymagająca i kluczowa dla funkcjonowania budynków, a mimo to… materiały dydaktyczne praktycznie nie istniały.
„Przeżyłem szok, kiedy zacząłem pracować jako nauczyciel i odkryłem, że nie ma absolutnie nic. Materiały dostępne dziś na poziomie szkoły średniej są fatalne” — mówi Anders bez owijania w bawełnę.
W pracy nauczyciela powtarzanie materiału jest podstawą, ale Anders szybko zobaczył, jak bardzo ogranicza to proces nauczania. Tłumaczenie tego samego kroku dwadzieścia razy podczas jednej lekcji, a potem powtarzanie wszystkiego od nowa z kolejnym rocznikiem — to nie tylko frustrujące, ale też nieefektywne. Uczniowie często stali i czekali, aż nauczyciel zdąży do nich podejść i pokazać kolejny etap.
Z tej frustracji narodził się pomysł, który zmienił jego sposób pracy: nagrywanie instruktaży. Dzięki temu uczniowie mogą wracać do materiału, zatrzymać film w kluczowym momencie, prześledzić każdy krok i pracować we własnym tempie. A Anders może skupić się na tym, co w nauczaniu najważniejsze — na wspieraniu ich w zrozumieniu, a nie tylko w powtarzaniu.
Dziś Anders ma na koncie już ponad sto filmów instruktażowych. Przy każdym stanowisku warsztatowym uczniowie mogą zeskanować kod QR i od razu przejść do działania — bez czekania, aż nauczyciel zdąży podejść i wszystko wytłumaczyć krok po kroku.
„To nie zastępuje mnie jako nauczyciela, ale daje uczniowi możliwość iść dalej, zamiast siedzieć i czekać” — podkreśla.
Jego zaangażowanie sprawiło, że stał się dla szwedzkiej edukacji HVAC czymś w rodzaju ogólnokrajowego punktu odniesienia. Anders przyjmuje to określenie z mieszanką dumy i pokornej tremy.
„Być nazywanym ogólnokrajowym zasobem… to niemal ciężar do udźwignięcia. Kim ja właściwie jestem? Ale jednocześnie to niesamowicie satysfakcjonujące, że to, co robię, może pomagać innym. Doskonale wiem, jak to jest stać przed uczniami bez żadnych materiałów.”
W swojej codziennej pracy Anders często sięga po zawory ESBE — zwłaszcza serię VRG. Dzięki nim może pokazać uczniom abstrakcyjne zagadnienia w praktyczny, namacalny sposób.
„Używam zaworów ESBE podczas zajęć, bo są bardzo dydaktyczne. Można je rozłożyć, obrócić skalę i naprawdę zobaczyć, jak otwierają się i zamykają poszczególne porty.”
Jaką najważniejszą umiejętność powinien mieć dziś przyszły instalator?
– Ciekawość! Trzeba chcieć zrozumieć, dlaczego wykonuje się daną czynność w tej „rurowej dżungli”. Wielu starszych fachowców bywa konserwatywnych i boi się nowości, ale musimy odważyć się zadawać pytania. Nie dostaniesz gorszych ocen ani niższej pensji tylko dlatego, że zapytasz tysiąc razy. Wręcz przeciwnie — właśnie tak się rozwijasz.
Czy możesz opowiedzieć o klasycznym „błędzie instalatora”, który sam popełniłeś?
– O tak! Na początku byłem strasznie pewny siebie i myślałem, że wiem wszystko. Pewnego razu demontowałem rury w instalacji w luksusowym sklepie i zabezpieczyłem wszystko folią — oprócz jednego maleńkiego fragmentu. I oczywiście wtedy to się stało. Potknąłem się, a litry czarnej, stojącej wody z instalacji poleciały prosto na ręcznie tkany dywan przy wejściu. Był kompletnie zniszczony. Przez jakiś czas w pracy mówili na mnie „Dywan”. Człowiek uczy się na własnych błędach, że nigdy nie jest w pełni wyszkolony.
Swoją zaraźliwą ciekawością Anders pokazuje, że prawdziwy profesjonalizm nie polega na tym, by wiedzieć wszystko, ale na tym, by nigdy nie przestawać zadawać pytań. Jesteśmy zainspirowani i pod ogromnym wrażeniem — dziękujemy za rozmowę, Anders 😊